19 Ocak 2010 Salı

Kar Kar ^^

Evet İstanbul'un ilk karı yağdı.  Benim için hem iyi hem kötü oldu bu tabi ki...
Kar yağdığı için çok mutluyum. 
Hele de kış ayında doğan bir çocuk olduğum için kar benim için büyük bir önem taşımakta... Nedense her yeri bembeyaz görmek bana saflığı temizliği gösteriyor. Beyaz bir bulut her yeri pamuk gibi örtmüş. ( En azından bana öyle geliyor.) Hele de buz gibi olması daha bir hoş. Kartopu savaşı yapmayı, kartopu oynamayı çok severim; küçüklüğümden beri... Bugün yolda yürürken kaydım zorlandım. Kışın en komik yanlarından biride kayıp düşmektir. Benim çoğunlukla yaşadığım bir olaydır. XD
Aslında bunu nasıl başarıyorum bende bilmiyorum. Umarım bu sefer de kartopu savaşı yapabiliriz. ^^
Bir yandan kötü demiştim ya oda yollar kaplı olursa benim için zor olacaktır... Bizim okullar hala açık ve gitmem de gerekiyor. İhmal edemem. Diğer taraftan düşündüğüm buydu... Bilmiyorum benim için hangisi iyi olurdu.
Karıda seviyorum ama tatile ne zaman çıkacağım belli değil. Keşke tatile çıkacağım zaman yağsaydı. XD Güzel olurdu... 

17 Ocak 2010 Pazar

ŞEMSİYE


Şu şemsiyeler yok mu benim en büyük kabusum galiba...
Ben tutmasını da beceremem zaten şemsiyede kullanmam genelde şapka bana yetiyor da artıyor bile... Neyse gel gelelim. Yağmur minnacık yapsa da bizim insanlarımız şemsiye açmaya bayılır. Bayılır da niye şemsiyeyi yolda yürürken milletin gözüne gözüne sokmaya çalışır bunu anlamam. Bugün 4, 5 kez şemsiye kazası geçirdim ve elimde şemsiye yoktu. Hatta hiç almadım bile... 
Ama saolsun insanlar rüzgara hakim olamadığından dolayı şemsiyeler bana doğru geliyordu. Birisi açarken pat diye gözüne doğru açar. Birisi geçerken dibine soktuğundan şemsiye sana da çarpar. Gına geldi hee.... Şemsiye kullananların dikkatine diye başlık açıyorum şuraya ... Şemsiye açarken dikkatli açın çok tehlikeli bir malzeme o çünki XD

12 Ocak 2010 Salı

Kısa bir duygu...

Gene morelim bozuk. Neden hiç kimse anlamaz. 
Bazen beni anlayan tek kişinin; sadece kendim olduğunu düşünüyorum.
Bazen yalnız olmak ,İYİ bazen ise KÖTÜ... 
Bu konuda desteklenmek isterdim. Aslında çok şey istiyorum... 
Fakat 
   Genede  
            olmayacağını bildiğim halde neden istiyorum bilmiyorum.

~~
Kafam karışık sadece biraz soluk almak istiyorum. HAYATA bakmak bu kadar zor mu? 
Şimdiden zorlandığım bir çok konu var. Gelecek benim için nasıl olacak merak ediyorum.
        Hiçbir şey için endişe etmek veya düşünmek istemiyorum.
                 Galiba biraz yoruldum.
                          Biraz daha bir şey istiyorum galiba bu HUZURLU olmak...
~~
Şimdi pes edicek değilim tabi ki... 
Bu durumdan en kısa zamanda kurtulucam. Sadece doya doya içimi dökebileceğim kişileri bekliyorum.
                   O zaman bu yüzden şu an da
                                                        sadece biraz daha dünyaya olumlu BAKMAK GEREK...


31 Aralık 2009 Perşembe

YENİ YILINIZ KUTLU MUTLU VE HUZURLU OLSUN....

    NİCE MUTLU SENELERE...

XD XD Bu sene çok eğleneeeeelim ve mutlu olalım...  Dileklerimi buraya yazsam yer kalmaz ama bir kaç yapabileceğim şeyi yazıcam.
1: Arkadaşlarla mektuplaşmaya devam *-* nereye kadar sürerse...
2: Bir sürü fotoğraf çekmek istiyorum çoğu zaman yanımda taşıdıgım halde doğru dürüst çekim yapmıyorum.
3: Kendime yeni bir manga çalışması yapıcam. En azından 4 5 sayfalık olsa o bile yeter.
4: Bir dans dersini öğrenmek istiyorum kısmet olursaa...
5: Bir kulübe katılmak istiyorum artık XD
6: En az 2 veya 3 Şehire gitmek. XD
7: Kendime yeni bir ben lazım dicem tam olacak XD (şarkıdan çalıntı gibi oldu ama idare etsin bakalım ne kadarını gerçekleştirebileceğim)

28 Aralık 2009 Pazartesi

Bu Kadar Olmaz!!!!

Bir insan rezil etmeye uğraşır da hani hiç uğraşmadan rezil etmeyi başarabilen her halde tek annemdir. Nasıl beceriyor bunu anlamış değilim. Geçen gün annem buzdolabı bozuldu diye birini çağırmıştı. Oysa dolapta sorun yok bizde genelde öğlene doğru kalktığımızdan adam bize güzel bir baskın yaptı saç baş dağınık abimle sağa sola koşturuyoruz bir yandan da birbirimize emirler veriyoruz.
Abim: Mutfağı topla..
Akain: Sen yatakları al.
3 dakika içinde bunlar bitsin. Jet hızıyla evin içinde ikimizde koşturmaya başladık.
Ama tabi adam motor takmış gibi direk geldi ve kapıya dayandı. Dolaba baktı bize baktı. Bunda bir sorun yok dedi. Annemi aradık dolapta sorun yokmuş diye...
Var diyor. Yok diyoruz. Var diyor.
Tamam normalmiş öyle sesler çıkarması "heee tamam o zaman" demez mi ikimizde fıtık olduk. Sanki rezil etmeye çalışırmış gibi harbiden de başarmış oldu. Adamın yanına hiç kimsenin yanına çıkmadığım gibi dalış yaptım. XD Off Aney Off

;;